21-05-07

Dagverslag zondag 20 mei 2007

Hallo,

Na een uitgebreid telefoongesprek met Carl kan ik je toch al wat meer up-to-date info geven over de stand van zaken.

 

Op zondagmorgen werd redelijk vroeg verzameling geblazen, we wilden toch het maximum uit deze dag halen. Zoals geadviseerd reden we richting New Orleans ter hoogte van Biloxi en Gulfport (in de staat Mississippi) weg van de snelweg om ongeveer de plaats op te zoeken waar de orkaan Katrina in 2005 aan land kwam.

We got started early on Sundaymornig, we wanted to get the most out of our day. We followed the advise we got from one of the station Capt's and left the highway around Biloxi and Gulfport to look for the place where Hurricane Katrina came a shore in 2005.

SIP0518520-biloxi-damage

Beelden van internet geplukt

Het gehele gebied ziet er nog uit alsof alles gisteren nog maar gebeurd is. Overal nog puin, modder, rommel en vuiligheid, in een troosteloos en verlaten gebied. Wat vroeger een bloeiend badstadje en casino resort moet geweest zijn was nu een verlaten vlakte waar je aan de ligging van straten en fundamenten kon afleiden wat er vroeger was geweest, maar nu .....

This total area still looks as if it all happenned yesterday. Debris everywhere you look, mud, garbage and dirt, in a defastaded obsolete area. What used to be a flourishing coastal town and casino resort is now an empty area where the streets and concrete slabs indicate where what was, or used to be.......

BiloxiDamage018

 

We werden er allemaal een beetje stil van. Een eindje verder vonden we dan een brandweerkazerne, enfin, wat er van overschoot. Op deze plaats had het water meer dan drie meter hoog gestaan, en enkel het dak was dus nog onbeschadigd, en deed nu dienst als schuilplaats voor de enig overgebleven engine. Daarnaast in een kleine trailer zat de ploeg van dienst te wachten op eventuele oproepen. Na een praatje met die gasten, en de aankoop van enkele t-shirts en patches (als steun voor de heropbouw van de kazerne) zette we enigzins onder de indruk onze geplande reisroute verder.

Overwhelmed by what we saw, but we had to go on. A few miles down the road we found a firestation, or better, the placewhere the firestation used to be. 10 ft of water washed everything away, only the roof was stil standing and was now used as a sunroof for the last engine that survived. Next to it a small trailer that housed the crew, who was waiting for the next call to come in. We stopped and had a long and warm conversation with them, bought some t-shirts (as support for the reconstuction effort) and continued our journey. This left a deep impression on all of us.

 

In de buitenwijken van New Orleans dezelfde troosteloze toestanden., Verlaten, vervallen en achtergelaten woningen, voertuigen en andere rommel, weinig of niets te merken van opkuis en wederopbouw. Hoe dichter we bij het centrum kwamen, hoe beter het uitzicht, maar toch, dit was niet het bruisende New Orleans dat we verwachten. Of toch, in het toeristische centrum. Canal Street, Bourbon street, Jackson Square, French Market..... dat was allemaal wel terup open en overal was de lokroep naar toeristen luid te horen.

The suburbs of New Orleans where no better,  more destroyed homes, empty buildings, lot's to clean up... No signs of any reconstuction, area's abondand, no hope ??

Closer to the city center, things cleared up, streets where cleand, house renovated, a livable neighborhood. Tourism, the city's main income source is a life and kicking and the atmosphere we found in Canal street, the french Quarters an Jackson square made you forget all the misery.

 

1196750-french_quarter_New_Orleans-New_Orleans

 

Ook het dichtste brandweerstation in deze drukke toeristen buurt had tenminste de aanblik van een volwaardig brandweerstation. Toch ook hier even aankloppen en een gesprekje aanknopen met de crew van dienst. Hun verhaal was ook schrijnend. Natuurlijk dat in deze buurt alles er operationeel uitzag. Maar verderop was het allemaal veel minder. Budgetair zit de stad op zijn knieen, en is er voor veel investering geen plaats, noch geld. De beloofde budgetten voor de heropbouw blijven loze beloften. De brandweerdienst heeft een vijftal kazernes moeten sluiten na Katrina, en momenteel zijn er tweehondertal vacatures bij de brandweer, maar men geraakt gewoon niet aan kandidaten. In verschillende stations is de bezetting per wagen, die normaal 4 personen per voertuig is, gereduceerd naar drie personen, met alle veiligheidsrisico's van dien.... Toch werden we hartelijk begroet door deze broeders brandweermannen en werden er afspraken gemaakt om misschien in de toekomst ook eens te komen meerijden in New Orleans.

The closest firestation we found close to the tourist center was at least a place the name worthy. Well equiped, fully staffed..

We stopped and talked to the duty team, and they told us the other story off the New Orleans Fire Department. With no money left in the budget for public safety, the department had to close 5 stations after Katrina, and with no funds in the budget, the remain closed today. Staffing is another problem, their are over 200 vacancy's , but no candidates apply. Thats why some of the engines and truck now have a three man staffing, with all the safety hazards that goes with that. And still, we found that the welcome we got from these brothers was something we cherishe and value. Hey, maybe we have to come back and ride with them the next time ??

Katrinat

 

Ze gaven ons de tip om langs te gaan in station 14, waar er een open deur aan de gang was om terug wat contact te hebben met de buurtbewoners, maar tevens om een poging te doen om wat fondsen te werven om wat materiaal te kunnen aankopen voor de brandweerkazerne. Een laatste wandeling doorheen het stadcentrum, met een poging om toch toegang te krijgen tot de superdome (gesloten) gaf ons nog een laatste beeld van de verwoesting die aangericht was in de stad. Volledige stad-delen liggen er nog steeds volledig verlaten en verkommerd bij. Met de wagen volgden we de aangegeven richting en kort daarna werden we ook in station 14 ontvangen als broeders.

We got the tip to go to station 14, down the road, there was an open house celebration going on, with live music and a BBQ. What more do you need. We got back to our parked cars, got another vieuw of the city center and tryed to get into the Superdome (was closed). Amasing how whole city blocks and appartmentbuildings are empty and desolate. We followed the given direction and found station 14 without a problem.

Station 14, een trailer, een afdak en engine, moet binnen enkele maanden terug open, en het meeste meubilair en huishoudtoestellen waren verwoest of verdwenen na de doortocht van de orkaan. Daarom was er een BBQ met live musicband om de buurt uit te nodigen en om hopelijk voldoende fondsen te vinden, om de aankoop van een nieuw fornuis voor de brandweerkazerne te kunnen aankopen. Wij deden een duit in het zakje met de aankoop van opnieuw t-shirts en Patches.

Station 14, a sunroof, trailer and engine, thats all thats there, the regular firestation is being renovated and restored to its operational capacety in a few months. Most appliances and furniture dissappeared after the Katrina disaster so the fire crew was raising some money to buy new stuf, no department money left for things like that. so we chipped in a bit and all bought some t-shirts and patches.

pressbadge
 
Blue2_Big
Ook steunen of bestellen, klik op de foto
 

Na een lekkere maaltijd van op de BBQ was het al redelijk laat voor we de terugweg aanvatte. Het was dan ook al bijna middernacht toen iedereen terug op zijn post was in Mobile.

Het was een lange en vermoeiende reis, maar wat we vandaag gezien hebben zal toch nog even bijblijven. Toffe gasten in New Orleans, die ondanks alle tegenslag toch zich verder blijven inzetten voor .................. Respect..

After the nice BBQ meal and the fun of the great band, it was time for us to leave, and return to Mobile. It was a long and tiring journey, but the feeling we got from it was that despite great disasters, friendship and professionalisme will take us a long way, they (firefighters in the south) deserve our respect.

 

Ondertussen kregen de thuiskomers natuurlijk het verslag van de crew van dienst over alle onheil die ze hier in Mobile gemist hadden (enkele kleine brandjes - 1 Verkeersongeval) maar toch. Snel in bed en we horen het wel...

Back home, in our firestation, we got the briefing off all the things we missed during the last day. (few fire - small car accident...). We were tired, so tried to get some rest asap.

 

Vier uur vanmorgen, oproep voor hevige rookontwilkkeling in het lokale wassalon. Zeker vier van de Fireobservers kwamen mekaar tegen op deze oproep, die naast de hevige rookontwikkeling, tgv het activeren van de sprinklers bij brand, snel onder controle was. Tot onze verbazing kwam er zelfs een groep vrijwilligers met autopomp (1 pers) en de rest met persoonlijk voertuig, langs maar echt veel hebben ze niet moeten helpen.

Voor Carl was het al na zeven uur voor hij terug in de Kazerne was en was het dus alweer tijd om snel te douchen, spullen bij elkaar zoeken en opnieuw beginnen aan de ophaalronde om iedereen op te pikken.

4 am this morning, first alarm fire in a local laundrymat. heavy smoke showing. Probably a small fire , controlled by the activated sprinkler. At least 4 fireobservers ran into one another at the scene., another learning axperience. It was close to 7am when engine 19 returned to the bay, so Carl had to hurry, get a quick shower and off for the next round of training in the Fire Academy. I hope ours Mobile, and other American visitors will enjoy the effort of our translation, remarks and suggestions can be made in the reactions section below.

 

Blijkbaar slaagde ondertussen verschillende van de deelnemers er al in om toch enkele beelden door te mailen naar huis, mag ik vragen om die (of toch enkele) door te mailen naar mij op paul.vanlook@skynet.be zodat ik ze ook online kan plaatsen. Bedankt voor de medewerking.

16:16 Gepost door Carl Verstrepen in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.